Lunae die 20 mensis Maii 2024

ACROAMATA & ALIA BLOGA LATINA

Hic praebentur acroamata (vulgo: podcasts) et bloga varia quae in rete inveniri possunt. Certe opiniones hic expressae externae sunt Ephemeridi.

AUDEAMUS IGITUR!




Martialis carmina tunicata

15 May 2024, 14h36

Nescit, crēde mihī, quid sint epigrammata, Flacce,
quī tantum lūsūs illa iocōsque uōcat.
Ille magis lūdit quī scrībit prandia saeuī
Tēreos aut cēnam, crūde Thyesta, tuam,
aut puerō liquidās aptantem Daedalon ālās, 5
pascentem Siculās aut Polyphēmon ouīs.
Ā nostrīs procul est omnis uēsīca libellīs,
Mūsa nec insānō syrmate nostra tumet.
"Illa tamen laudant omnēs, mīrantur, adōrant".
Confiteor: laudant illa, sed ista legunt.


Consilium pessimum ad Orpheum

19 Mar 2024, 07h20

In dēsīderiō tenēris lūminum quibus, dīcunt, parcēre dēbēs. Quidnī nōn aspiciēs, Orpheū?

Sentīsne?

Suffōcātus ad aerem ascendis summum lūcem anhēlāns, et tamen aurā pōne tē nōn fruerīs quae sequitur gelida.

Melius tibi comes semel inhiāntī vīsa quam regressus puellae in terrās geminam necem ferendae.

Num illam fēcistī inmortālem? Et tūmet ipse, amens, propiō pede dupplex in inferōs iter non faciēs.

Respice!

Cor sponsae tibi in animō manēbit, vox in citharā, in carne tuā species et candor misellae.

Spērā!



Magister

02 Mar 2024, 12h40

Dē Apologia Sōcratis Xenophontis

XXVIII [28] "παρὼν δέ τις Ἀπολλόδωρος, ἐπιθυμητὴς μὲν ὢν ἰσχυρῶς αὐτοῦ, ἄλλως δ᾽ εὐήθης, εἶπεν ἄρα· Ἀλλὰ τοῦτο ἔγωγε, ὦ Σώκρατες, χαλεπώτατα φέρω ὅτι ὁρῶ σε ἀδίκως ἀποθνήισκοντα. τὸν δὲ λέγεται καταψήσαντα αὐτοῦ τὴν κεφαλὴν εἰπεῖν· Σὺ δέ, ὦ φίλτατε Ἀπολλόδωρε, μᾶλλον ἐβούλου με ὁρᾶν δικαίως ἢ ἀδίκως ἀποθνήισκοντα; καὶ ἅμα ἐπιγελάσαι".

[28] "Praesens autem Apollodōrus quīdam, Sōcratis amāntissimus cēterumque valdē candidus, dīxit: "Sed egomet illud, ō Sōcratēs, molestissimē ferō, quod tē iniustē moritūrum videō". Quem tamen dīcitur mulcentem ēius caput sīc esse locūtum: Tūne vērō, ō cārissime Apollodōre, māluissēs mē vidēre iustē an inustē moritūrum? et simul subrīdēre".


Imago: hic
(Ipsa traduxī)


Petrarcae animosus ascensus Montis Ventosi

17 Feb 2024, 12h39

FRAGMENTUM DĒ PETRARCAE EPISTULA AD DIONYSIUM DĒ BURGŌ SANCTĪ SEPULCRĪ

[26] Quae dum mīrārer singula et nunc terrēnum aliquid saperem, nunc exemplō corporis animum ad altiōra subveherem, vīsum est mihi Confessiōnum Augustīnī librum, cāritātis tuae mūnus, inspicere; quem et conditōris et dōnātoris in memoriam servō habeōque semper in manibus: pugillāre opusculum, perexiguī volūminis sed infīnītae dulcēdinis. aperiō, lectūrus quicquid occurreret; quid enim nisi pium et dēvōtum posset occurrere?[27] Forte autem decimus illīus operis liber oblātus est. frater expectāns per ōs meum ab Augustīnō aliquid audīre, intentī auribus stābat. Deum testor ipsumque quī aderat, quod ubī prīmum dēfixī oculōs, scriptum erat: «et eunt hominēs admīrārī alta montium et ingentēs fluctūs maris et lātissimōs lapsūs flūminum et oceanī ambitum et gīrōs sīderum, et relinquunt sē ipsōs.» (Aug., conf. 10, 8, 15)

[28] Obstupuī, fāteor; audiendīque avidum fratrem rogāns nē mihi molestus esset, librum clausī, īrātus mihimet quod nunc etiam terrestria mīrārer, quī iamprīdem ab ipsīs gentium philosophīs discere dēbuissem nihil praeter animum esse mīrābile, cuī magnō nihil est magnum.

[29] Tunc vērō montem satis vīdisse contentus, in mē ipsum interiōrēs oculōs reflexī, et ex illā horā nōn fuit quī mē loquentem audīret dōnec ad īma pervēnimus; satis mihi taciti negōtii verbum illud attulerat.

[...]

[33] Quotiens, putās, illō diē, rediens et in tergum versus, cacūmen montis aspexī! et vix ūnius cubitī altitūdo vīsa est prae altitūdine contemplātiōnis humānae, sīquis eam nōn in lutum terrēnae foeditātis immergeret. illud quoque per singulōs passūs occurrēbat: sī tantum sūdōris ac labōris, ut corpus caelō paululum proximius fieret, subīre non piguit, quae crux, quis carcer, quis equuleus dēbēret terrēre animum appropinquāntem Deō, turgidumque cacūmen insolentiae et mortālia fāta calcāntem? [34] et hoc: quotōcuīque accidet, ut ab hāc sēmitā, vel dūrārum metū rērum vel mollium cupīdine, nōn dīvertat? ō nimium fēlix! sīquis usquam est, dē illō sensisse arbitrer poetam:

Fēlix quī potuit rērum cognoscere causās
atque metūs omnēs et inexōrābile fātum
subiēcit pedibus strepitumque Acherontis avārī!

(Verg. Georg. 2, 490-92)


De imāgine:

https://www.hs-augsburg.de/~harsch/Chronologia/Lspost14/Petrarca/pca_0401.html

https://books.openedition.org/eua/3583?lang=es



Pravum consilium ad Ulixem

28 Dec 2023, 10h01

Quō Itacam revertī velis?
Esne fortasse iam fessus? Iam? Tam cito?
Māiōra sunt domī perīcula
quam Lestrigonēs Cyclōpem Circem...
Et ibi audācia tua vāna erit omnis.
Aspice mihi tē quid fātum maneat:
iterum dēnuōque nōmina in diēs repetīta,
et nōn maritima vocābula nova,
honestae vestēs domesticae,
et nōn musculus tentus ad gestās,
prūdentia et ordo et fāma
et nōbilium existimātio,
nāvēs in lītore curvae
marcente rosā ventōrum.
Sī tam sagax essēs ut dīcunt,
praeterieris.
Quidnam Itacam regredī,
cum tantīs opus est
virīs ad rēs gerendās?

MAL CONSEJO A ULISES
. Enrique Badosa 

¿Para qué quieres regresar a Ítaca?                         
¿Te sientes ya cansado? ¿Ya? ¿Tan pronto?
Hay mayores peligros en tu casa
que el lestrigón, que el Cíclope, que Circe…,
y allí toda tu astucia será inútil.
Mira lo que te espera:
los repetidos nombres cotidianos,
y no los nuevos nombres de la mar,
la respetable ropa sedentaria,
y no el músculo tenso de aventura,
la sensatez, el orden, el prestigio
y la buena opinión de los notables,
las naves escoradas en la arena,
y cómo se marchita la rosa de los vientos…
Si fueras tan astuto como dicen,
pasarías de largo.
¿Por qué volver a Ítaca,
cuando hacen tanta falta
hombres de aventurar.




____________________________________