Martis die 25 mensis Junii 2024

POESIS

Quaedam Lucerna

Quidam in ripa iacet naufragus,

Neptunio imbutus liquore, exanimis.

Tempestate sedata, cinereum caelum

tristitiam amplectitur;

Neptuni iram vita vicit.

Relicta ad ripam defluunt

una cum algis evulvis.

Gavia stat, aspicit fixa,

plumis quod superest excutit,

cantu denique egreditur stridulo.

Procul lumen lucernae lucet,

spem oculis perditis infundit parvulam.

Unde ipsae nunc tacent

tangentes per silentii intervalla

violacea membra fracta.

scripsit Johannes Teresi


Summi semitas quaeramus artificis
Columbae pacem deducunt
Mothiae et Marettimi insulae
Angelus Niger
Lumina perennia iaculantia ex undis
Mater!
Super vitrea
Aperiuntur sepulcra, taetra silentia …

Lux fiet tunc
Solus Tu...
Ithaca insula longinqua!

Et inter gentes vixit
Non unus in-differentiae casus
«Sunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt»
Lucis spes
Per semitas ignotas itinerarium animae meae
De die doloris
Memoria incorrupta: numerus fui
Innocentes ad Holocaustum Judaicum damnati
De vite celebranda
Verba mea
Astrum, quod magis resplendes...
Inimicus invisibilis
Eritque arcus in caritate
Diluvium mythologicum