Mercurii die 13 mensis Maii 2026

VETERA

Hic nonnulla olim publicata in versionibus anterioribus Ephemeridis reponemus ut facilius reperiantur a lectoribus.
Infeliciter, nonnulae litterae et alia signa typographica non bene agnoscuntur in novo systemate et sufficiuntur signo . Ignoscite!

SCRIPTA HISTORICA ET BIBLIOGRAPHICA VICTORII CIARROCCHI PISAURENSIS

Victorius Ciarrocchi solebat parvas symbolas historicas scribere in Grege Latine Loquentium, et licentiam nobis benigne dedit textus suos in Ephemeride edendi. Quod fecimus sub rubricis "Historia", "Biographiae" et "Memoranda". Ecce vobis "Biographiae":

De Caesare Lombroso

De Caesare Lombroso

Caesar Lombroso, medicus, anthropologus, criminologus eximius, anno 1835 Veronae natus est. Medicinae studuerat in universitate Patavina et Vindobonensi: hac praesertim in urbe quosdam viros doctos audivit fautores doctrinarum, quae cum ‘positivismo’ congruebant. Postquam anno 1858 in Ticinensi universitate studia perfecerat, insequenti anno belli particeps fuit, quod Francogallos Pedemontanosque inter et Austrios gestum est: in militibus vulneratis curandis artem chirurgicam haud spernendam sibi comparavit. Multorum causas morborum investigavit, sed maxime allectus est studio eorum scelerum, quae plerumque ‘delicta’ appellantur. Quamvis vocabula, quae sunt ‘delictum’ et ‘delinquere’, potius ad omissa quam ad patrata spectare videantur, tamen etiam optimi scriptores Romani eis vocabulis usi sunt ad maleficia significanda, ut patet e sententiis hisce: “ut condemnaretur filius aut nepos, si pater aut avus deliquisset?” (Ciceronis ‘De natura deorum’, L.III, 38, 90), “Delicta maiorum inmeritus lues” (Horatii ‘Carminum’ L. III, 6, 1).

Criminologus igitur fuit hic vir, cuius opus maius et pluries editum et multas in linguas redditum inscribitur ‘De homine scelesto’. Caesari Lombroso persuasum erat in hominibus, qui scelera graviora patraverint, plerumque cerebrum deforme inveniri, quod primigeniam feramque originem nostram patefaciat. Inde sequitur ut culpa, quae hominibus talium scelerum auctoribus tribui soleat, necessarie minuatur. Cui quidem docrinae Lombrosianae pauci hac aetate fidem praestant iidemque dubitant num ex aliquibus corporis deformitatibus inferire liceat deformem vitiatumque esse etiam hominem. Ad huiusmodi tamen doctrinas physiognomicas firmandas multa testimonia (i. e. scelestorum hominum calvarias atque instrumenta, quibus illi ad delicta patranda usi erant) collegit Lombroso, quae in ‘museo anatomico Taurinensi’ adservantur atque magnum criminologicae disciplinae sunt repertorium. Per duos circiter annos (1871- 1873) in Pisaurensi dementium valetudinario, cui nomen ‘Sanctus Benedictus’, medicis praepositus est Lombroso veluti psychiater ibique multas aegrotorum condiciones innovavit easque minus infeliciores reddere contendit. Praeterea ex ipsis dementibus et scelestis hominibus eo in valetudinario degentibus quaedam is observaverat, quae postea, dum secundam apparat editionem (a. 1877) libri ‘De ingenio acutissimo et insano’ inscripti, non sine emolumento adhibuit. Putat igitur Lombroso saepe hoc accidere, ut homo acri praeditus ingenio parum aut nihil differat ab homine insanissimo. Atque in opere c. t. ‘De mente et presteribus’ adfirmat quosdam eventus saepius accidere, qui sint «necessarii et immutabiles et tempore certo recurrentes», eosdemque ratione mensuraque praevideri posse. Sed non modo naturalium rerum et hominum vicissitudines haud semper praevidentur, verum non pauca etiam sunt, quae hominis ratione attingi, nedum explanari, omnino haud possint.

Utique Petrus Aloisius Baima Bollone, medicus et historicus, in recentiore biographia c. t. ‘Caesar Lombroso eiusque investigatio homini scelesto dicata’ [Italice: ‘Cesare Lombroso e la scoperta dell’uomo delinquente’, apud Priuli & Verlucca, Scarmagno (Torino), a. 2009], cum alia tum de eo scripsit: «inquisitor sui generis unicus fuit” (p. 345), etiam quia innumera scripta composuit. In quibus tamen non raro sententiae adeo inter sese contrariae deprehenduntur, ut Duccius Canestrini, qui in Tridentina universitate anthropologiam docet, adfirmet haec: «(Lombroso), etsi socialista, multorum culpam delictorum revera miseris adtribuit. Hebraeus, doctrinas fovet ad elationem phyleticam spectantes. Rationalismi, qui dicitur, propugnator, ad manium evocatoribus adsidet, et aliquos eventus, qui praeter normam accidant, auxilio cuiusdam quartae mensurae explicat» [Italice: «Socialista, criminalizza di fatto i miserabili. Ebreo, pone le basi del razzismo scientifico. Razionalista, partecipa a sedute spiritiche, e spiega il paranormale con l’esistenza di una quarta dimensione»; quae verba in symbola leguntur c. t. ‘Index adfirmationum a Caesare Lombroso absurde prolatarum’, die 28 Apr. 2009 edita in actis diurnis, quae ‘Corriere della Sera’ inscribuntur, p. 42]. Attamen Ianus Antonius Stella, eiusdem symbolae auctor, laudative scribit: «Numquam investigare destitit» Caesar Lombroso, qui Augustae Taurinorum, cuius in urbis universitate multos annos medicinam legalem, psychiatriam, anthropologiam criminalem non sine audentium collegarumque plausu docuerat, die 19 Oct. 1909 vitâ actuosissimâ est functus.

Scripsit Victorius Ciarrocchi -Primum editum fuit 20/10/2009 13h24

De Henrico Toti, qui die 6 Aug. 1916 mortem obiit
De Hieronymo Pragensi, qui abhinc sexcentos annos crematus est
Quaedam de Ludovico XIV, Francogallorum rege (1661-1715)
In memoriam Davidis Balme...
Pro Dante Alagherio, qui anno MCCLXV ortum habuit
DE IOANNE BAPTISTA DELLA PORTA
De Carolo Gesualdo (1566-1613)
De Ioanne Bosco...
De Iosepho Maria Mazzolari (1712-1786)
De Americo Vespucci...
De Ioanna ab Arcu (1412-1431)
Leo primus
De Ioanne Baptista Morgagni...
De Roberto Busa (1913-2011)...
De Othone, domus Absburgicae principe
De Peregrino Artusi (1820-1911)
De Septimio Severo
Carolus Du Cange...
DE CAROLO BORROMAEO...
De Carolo Michelstaedter...
De Camillo Benso Cavour
De Michaele Ruggieri (1543-1607)
Eduardus VII
Quaedam de Iacobi Monod (1910-1976) doctrina philosophica
De Raimundo Montecuccoli
De vita actisque Alexandri III
Ioannes Calvinus
Imago nova sancti Pauli
Qui primus contra mafiam pugnabat...
De Iohanne Milton
De Alberto von Haller
De Ioanne Francisco Fernel (1497-1558)
De Anna Magnani (1908-1973)
De Ioanne Alfonso Borelli (1608-1679)
De Iosepho Occhialini (1907-1993)
De Mata Hari (1876-1917)
De Vincentio Filicaia (1642-1707)
Caesar Baronius (1538-1607)
De Rita Casciensi, sancta 'casuum impossibilium'
De Iacobo Casanova (1725-1798)
De Arturo Toscanini (1867-1957)
De Renata Tebaldi (1922-2004)
De Friderico Fellini
De Henrico Houdini (1874 - 1926)
De Ioanna Arendt (1906 - 1975)
De Aloysio Galvani (1737 - 1798)
De Greta Garbo (1905-1990)
De Arcturo Koestler (1905 - 1983)
De Othone Von Bismark
De Elemiro Zolla (1926-2002)
De Iacobo Leopardi (1798-1837)
Rochus (Rocky) Marciano, (1923–1969)
De Renato Cesarini, pedilusore singularissimo (1906-1969).
De Iusto Lipsio (1547- 1606)
De Antonio Quinn (1915-2001)
Theodericus Bonhoeffer (1906 - 1945)
De Alexandro Volta (1745-1827)
De Isabella, Hispanorum regina 'Catholica'
Die undecimo octobris 1963 obiit Editha Piaf