Veneris die 24 mensis Maii 2024

POESIS

De nativitate mundi

Ditissimum cibum terra
gregesque omnibus offerebant,
levissima pluvia et dulcissimus
venti flatus eos mulcebant.
Usque boves iugo non adstricti
facillime movebantur.
Musae, universa regentes,
de hominibus non separabantur.
Astris clinamem tamen novam figuram
non solum dabat:
mores, instituta,
intentiones, viam consuetam mutabant;
dein mundum non verum,
sed falsum plane nunc nuntiabant.
Nova autem aetas venit, novus temporum
ordo tandem innovatur:
puer, divinus infans,
mundi salutis lator figuratur.
“Tu modo nascenti puero,
quo ferrea primum
desinet ac tot surget gens aurea mundo,
casta, fave, Lucina: tuus iam regnat Apollo.”
“Iustitia Virgo appellabatur,
tamen nec vestimentum nec velum
tandem nudis partibus
absconditis cupierunt,
e quibus nova aetas, aurea et purpurea,
renovata vestimenta quaesivit,
dives et varium ornamentum
pluribus pretiosis et aureis ornatibus figuratum”.
Aeterna in Urbe una cum ianitoribus
aditus, ianuas, pontes custodiebat,
duabus eius faciebus ad Orientem
Occidentemque aspiciebat.
Planities montesque sine
intermissione struit et gerit,
caelum cum terra per eandem
substantiam iungit.
Humanam vitam gubernat,
cum temporis historici et mythici sit origo…


scripsit Johannes Teresi


Lumina perennia iaculantia ex undis
Mater!
Super vitrea
Aperiuntur sepulcra, taetra silentia …

Lux fiet tunc
Solus Tu...
Ithaca insula longinqua!

Et inter gentes vixit
Non unus in-differentiae casus
«Sunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt»
Lucis spes
Per semitas ignotas itinerarium animae meae
De die doloris
Memoria incorrupta: numerus fui
Innocentes ad Holocaustum Judaicum damnati
De vite celebranda
Quaedam Lucerna
Verba mea
Astrum, quod magis resplendes...
Inimicus invisibilis
Eritque arcus in caritate
Diluvium mythologicum
PREX
Amor ut speculum
Agmen columbarum volitat super oliveta