Veneris die 19 mensis Julii 2024

POESIS

Mater, mihi dees!

Mater, quae pro longinquo sponso trepidas,
quae e castris eum exspectans
et epistulasque suas fles,
quae manu iubas, focalia ad montes
consuendo te flectis.
Mater, quae culinae muneri dari non desinis,
quae foribus clausis ades
nuntiaque quaeris in officina ferraria
relicta, foco exstincto, horis subiti belli
hiemisque incumbentibus.
Mater, quae fila texis serica,
quae amores pingis et solem
per caelum errantem,
eodem ducta fine incessanti.
Mater, quae verba propter dulcia,
rosam propter recisam
et in vasibus positam, subrides,
non aliter sonos vocesque venientes
a cavaedio floribus ornato
vestimentibusque siccantibus.
Mater ad curas parata,
ad fila temporis fugientis
praetendis semper inclinis.
Mater, quae genas mulcere non desinis filii,
quae anxia caperis
et pulsibus cordis eius traheris,
quae pariter ac lilium pulchra es,
quae amas et numquam auxilium porrigere desinis,
Mater, iam senescens et doloribus fracta,
Mater, capillis albis tecta,
Mater, quae adhuc vestimenta complanas,
iam ad momentum extremum inclinata,
Mater, mihi dees!


scripsit Johannes Teresi


Iuppiter ex alta Olympica sede
De fortitudine mentis
Summi semitas quaeramus artificis
Columbae pacem deducunt
Mothiae et Marettimi insulae
Angelus Niger
Lumina perennia iaculantia ex undis
Mater!
Super vitrea
Aperiuntur sepulcra, taetra silentia …

Lux fiet tunc
Solus Tu...
Ithaca insula longinqua!

Et inter gentes vixit
Non unus in-differentiae casus
«Sunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt»
Lucis spes
Per semitas ignotas itinerarium animae meae
De die doloris
Memoria incorrupta: numerus fui
Innocentes ad Holocaustum Judaicum damnati
De vite celebranda
Quaedam Lucerna
Verba mea
Astrum, quod magis resplendes...