Martis die 25 mensis Junii 2024

POESIS

Mentem remotae memoriae

Aperiuntur sepulcra tetra silentia;
ossa posita quiescunt adhuc
defensa scutis marmoreis.
Undae corrodunt rupes,
dissolvunt in sale praeteriti miculas.
In solis luce rursus vivunt,
levi aere tacta, fossilia ...
Saxa loquuntur, dicunt motum
manuum peritorum,
mentem remotae memoriae;
quasi scalpra animi.
Enumerari non possunt dies
nec saecula, eadem memoria
vertitur in arenae tritica.
Fluxus cessat clepsydrae
cum inveniatur antrum,
sedes artis cogitationisque,
et gesta eruditorum
instante Fati decreto.


scripsit Johannes Teresi


Summi semitas quaeramus artificis
Columbae pacem deducunt
Mothiae et Marettimi insulae
Angelus Niger
Lumina perennia iaculantia ex undis
Mater!
Super vitrea
Aperiuntur sepulcra, taetra silentia …

Lux fiet tunc
Solus Tu...
Ithaca insula longinqua!

Et inter gentes vixit
Non unus in-differentiae casus
«Sunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt»
Lucis spes
Per semitas ignotas itinerarium animae meae
De die doloris
Memoria incorrupta: numerus fui
Innocentes ad Holocaustum Judaicum damnati
De vite celebranda
Quaedam Lucerna
Verba mea
Astrum, quod magis resplendes...
Inimicus invisibilis
Eritque arcus in caritate