ORBIS PICTUS
HEXAGLOTTUS

154 (10/10/2026) M40

POESIS

Infernorum III: Charon - Dantis Allagherii Divina Comoedia



Per me externatam moeroribus itur in urbem;
Per me itur dolitura aeternum in regna dolorem;
Per me itur deploratae inter saecula gentis.
Justa ira artificem supremum moverat, unde
Principium mihi. Me fecit divina potestas,
Et sapientia summa, et primi flamen amoris.
Nulla prior me res, praeterquam aeterna, creata est,
Aeternumque mihi est status immutabilis. Omnem,
0 vos, qui intratis, spem ponite. Talia nigris
Vidi scripta notis, quas janua fronte gerebat.
Quare ego: Praeceptor, visus mihi durior horum
Est sensus, dixi; ast ille, ut vir mente sagaci.
Hic ait, est opus anctpitis genus omne timoris
Subjecisse tuis pedibus. Devenimus illas,
Quas. dixi, sedes, ubi erit spectare dolentes,
Queis animae et cordis summa est amissa voluptas.
Sic ille, implicuitque manum, vultuque sereno
Soldus comitem penetralia ad abdita duxit.
Hic flentum gemitus audivi, pectore ab imo
Singultus ducti resonare per aera coecum
A stellis, fluerem ut lacrimis in limine primo.
Multiplices linguae, horribili stridore loquelae,
Luctifici questus, ululatus ore frementum,
Voces altisonae, at fractae, mistaeque fragore
Pectora plangentum palmarum murmure circum
Assiduo aera pulsabant sine tempore nigrum,
Ut, spirante solent agitatae turbine arenae.
Ast ego, cui caput erroris caligine stabat
Cinctum, quaesivi: Quidnam hoc, quod verberat aures?
Quidve hic est gentis, quae tanto victa videtur
Moerorum fluctu? Tunc ille: Miserrima fata
Ista manent animas nequam, quae pectore inerti
Opprobrio expertem atque expertem laude trahebant
In terris vitam. Aligerum sunt agmine pravo
Immixtae, a summo quae haud descivere tonante,
Non satis huic fidae , at pro se. Has dejecit Olympus,
Propter eas ne pulchra minus coeli aula maneret;
Non illas Orci claustra accepere profunda,
Ne qua malae ex ipsis manaret gloria turbae.
Atque ego: Praeceptor, quid tam grave cogit amaras
Hos ire in lacrimas, tamque altos edere fletus?
Ille: Brevi dicam. Haud spes his se posse dolorem
Per mortem linire datur, tenebrosaque vita
Horum adeo abjecta est vilisque, ut cuilibet ipsi
Alterius sorti invideant. Non nomina mundus
His superesse sinit, non hos clementia, non hos
Justitia indignans curat. Me mitte negantem
Plura loqui super his, sed raptim prospice et ultra
Fer gressus. Oculis lustranti currere signum
Visum est, tamque cito converti, ut nulla quietem
Caussa videretur suasisse. Exercitus ingens
Pone sequebatur tam densus, tam ordine longo,
Ut vix millia tot mortem absumpsisse putassem.
Noscenti quosdam speculantique illius umbra,
Grande ministerium qui detrectaverat excors,
Objecta est. Subito patuit, manifeslaque visa
Res fuit, illorum hoc hominum genus esse probrosum,
Quorum est pertaesum Superis atque hostibus horum.
Haec misera, haud ullo quae unquam gens tempore vixit,
Nuda erat et valde praegrandibus exstimulata
Muscis, vesparumque acubus, queis carcer abundat.
Illae signabant his ora cruore cadente
Ante pedes, mistum lacrimis quem examine denso
Infesti vermes, foedissima turba, legebant.
Cumque ultra aspicerem, magni prope fluminis undam
In ripa stantis vidi multa agmina vulgi.
Quare ego: Praeceptor, nunc id concede roganti,
Ut discam, qui sint, quae lex, quive efficit usus,
Ut sese ostendant tam avidos transmittere cursum,
Quoad mihi per tenuem datur internoscere lucem?
Omnia cognosces, dabitur cum sistere gressum,
Dixit, coenosi tristes Acherontis ad oras.
Tunc ego, luminibus demissis, ora pudore
Suffudi, metuens ne hunc ulteriora gravarent.
Et nigri ad usque amnis ripam ora silentia pressi.
Atque ecce antiquo nos contra tendere canus
Crine Senex vectus cymba, et procul increpitare:
Vae vobis, animae pravae. Spem ponite, coelum
Visuras vos esse unquam. En ducturus ad oram
Oppositam venio atque aeternae noctis ad umbras,
Aestum inter glaciemque. Et tu, quat vesceris aura,
0 anima, abscede hinc atque istos morte peremptos
Desere. At ut vidit me stantem, talibus infit:
Ire vias alias, alios tibi quaerere portus
Est opus, ut ripam tangas; hinc ire facultas
Nulla datur; levior pinus te vectet oportet.
Cui dux pauca: Charon, ne saevi. Nam illa potestas
Vult ita, cui facere est, quod vult, et plura rogare
Desine. Lanosas liventis navita stagni,
Talibus auditis, jussit requiescere malas,
Cui circumfusis ardebant lumina flammis.
Tum vero illae animae lassae nudaeque colores
Mutavere suos, ac dentibus infremuere,
Haec simulae feriere aures crudelia dicta.
Atque Deo pariterque suis maledicere et omni
Humano generi, tempusque locumque suosque
Detestari ortus et semen seminis, unde
Ipsis vita fuit. Deinde omnes agmine junctae
Venere ad tristem magnis ululatibus oram,
Quae scelerata manet, spernentia pectora numen.
His oculo flammante Charon nigri arbiter amnis
Innuit, atque animas examen cogit in unum;
Si qua stetit cessans, hanc remi verbere pulsat.
Ac veluti frondes autumni frigore primo
Juxta alias aliae propria gravitate feruntur
Decussae, donec telluri reddidit omnes
Divitias spoliata arbor: sic semen Adami
Perversum; ex ripa ruit una atque altera, et una
Post aliam ad nutum, ut revocantum ad signa volucres.
Atque ita conscendunt stagni vada livida, et ante
Quam primae egressae glauca exponantur in alga.
Hinc ex opposita rursus nova copia parte
Contrahitur. Mihi tum ductor comisque magister:
Fili, si qua inimica Deo haud placaverit iram
Illius, intereaque ipsam mors occupet, una
Quaeque anima ex omni terrarum huc convenit ora,
Et properat transire amnis vada lenta, premente
Ultore, ut desiderii huic timor induat alas.
Nulla anima hinc transit sceleris pura, integra vitae;
Quare si qua tibi est audita querela Charontis,
Per te scire potes, hujus quid verba sonarent.
Haec ubi dicta dedit, nigra caligine tincta
Tam graviter tremuit regio, ut perculsa timore
Mens sudore riget revocanti talia vultum.
Ventosum efflavit tellus lacrimosa fragorem,
Atque coruscavit rubicundo lumine fulgur,
Quo sensus omnis mihi copia victa recessit,
Procubuique viro par, cui sopor occupat artus.

(curavit Johannes Teresi)


scripsit Abbate Dalla Piazza Vicentino

---

Is, quem consulere eruditioni...
Infernorum, Cantus XIII
Purgatorii, Cantus XXVI
Infernorum Cantus II
Infernorum Cantus V
Paradisi Cantus IX
Purgatorii Cantus XIV
Infernorum Cantus IV
Infernorum Cantus XII
Purgatorii cantus I
Paradisi Cantus I
Paradisi cantus XXXIII
Infernorum I-“Luco obscura nigro delapsus” Dantis Allagherii Divina Comoedia
Infernorum VI: Cerberus Dantis Allagherii Divina Comoedia
Paradisi XV: Cacciaguida Dantis Allagherii Divina Comoedia
Purgatorii XXVIII : flumen Lethe Dantis Allagherii Divina Comoedia


Purgatorii V: Buonconte Monsfeltrius Dantis Allagherii Divina Comoedia
Paradisi XI: Sancte Francisce - - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Paradisi III – Piccarda et Constantia - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Purgatorii III – Manfredus - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Infernorum XXXIII: “De Ugolino comite” - Dantis Allagherii Divina Comoedia


Infernorum XXVI: Ulysses - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Infernorum X: Farinata degli Uberti - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Infernorum V: De Paulo et Francisca - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Dantis Alligherii, Divina Comoedia exametris latinis reddita
Τοῦ Πλάτωνος ν'
Ἀνύτης θ'
Weston Classical School - Schola Classica Vestōniāna
Ἐρωτικὴ μάχη
Qui natus est Redemptor
Fili Dei
(Sine Božji)

In Bethlem
Amor tacitus
Imagines
Mater!
TRIA CARMINA
II Die post Kal. Nov.
O mare nostrum civitate cinctum!
Memoria fossilis
Δίστιχοι
Ἀνταγόρας ὑπὲρ τῆς Ξενοκλέους ποιήσεως
Ἀνταγόρου epitaphius ad Cratetem
In exspectatione sto
ITHYFALLICVM CARMEN
CATVLLI CARMEN XIII
ELEGIACVM CARMEN
Poesis Sarmatica
CARMEN BRASILIANUM
CANTIUNCULA QUADRAGESIMALIS CROATICA
EPIGRAMMA
VERSIO LATINA CARMINIS SHAKIRAE
CARMEN APOLLINI
MATER
EPIGRAMMA
MATER
EPIGRAMMA
EPIGRAMMA
CANTIUNCULA NATALICIA CROATICA
Aeolica poesis
DE AMICITIAE CASIBUS
CANTIUNCULA ADVENTUALIS CROATICA
ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΠΩΔΗ
ΜΗ ΞΥΜΠΑΣ ΘΑΝΩ
EPIGRAMMA
ANIMALIA TERRA MARIQUE VIII
DE AMICITIAE CASIBUS (exordium)
EPIGRAMMA EXTEMPORALE
Animalia terra marique VII
Epigramma
Rubente caelo
ANIMALIA TERRA MARIQUE VI
ANIMALIA TERRA MARIQUE V
CANTUM PIERI
ANIMALIA TERRA MARIQUE IV
DE SIDEREO ITINERE
CANTUS MARINELLAE
CANTIUNCULA QUADRAGESIMALIS CROATICA
Iambus de pumilione
Animalia terra marique III
Epigramma
Tu misisti, deus
Μούσαι
Animalia terra marique II
Epigramma
LIBER
ALIQUID DE DEFUNCTO FRATRE BONAVENTURA DUDA
Epigramma
Epigramma
OLIVA
Epigramma
Epigramma
Epigramma
Epigramma
CANTIUNCULAE EUCHARISTICAE
Epigramma
IMBER
NISI TU REDEAS
Obscura tellus
CANTIUNCULA QUADRAGESIMALIS CROATICA
Bonam noctem!
Iter Olmuciense
PISCATOR
ERAT EA
PLUVIA IN MARTIO
Noel! Noel!
Est pro te...
Consolatio post plagam sportivam

BLASI LITORA NARRANT
CANTIUNCULA ADVENTUALIS CROATICA

Umor Autumni
"Fili argenteae lunae"
MARE NOSTRUM
(Poesis quae finalista in certamine "Tantucci" 2016 fuit)

Galeotti Carmen
POEMA DE NATURA
Nocturnum
AERE PERENNIVS NOMEN TVVM (Carmen in honorem Ioannis Pauli II)
De taraxaco
Otium Alpinum
Insula, vale!
LAETAE SCHOLARUM FERIAE!
Haiku hodiernum
GLACIALIS RHENUS

Cantiuncula adventualis Croatica
De nova sedum mutatione

Verba volant...
SOLITUDO
Mors Smail-agae Cengic
(Smrt Smail-age Cengica)
In memoria Georgii Heym poëtae
Ad Berenicen Frisiam Versus Soluti
Laus Posnaniae
Nox quieta
Carmen natalicium a. 2014
Ad Franciscam
Tres limerici bilingues
Pax super Israel!
Pax super Israel!
Tria carmina Elenae Lilianae Popescu

Novi limerici trilingues
SI - carmen Dacoromanum
Carmen de rege Vladimiro
HODIERNAE FEMINAE BLANDITIAS NON AMANT
Hymni Russiae et Ucrainae

Chersonesii Russiae se asciscere volunt
Limerici trilingues
Quinque carmina popularia Croatica
Carmen Sapphus recenter inventum
SOLIVAGVS
DIES NATALIS CHRISTI COLENDA EST!
CANTIONES ADVENTUALES ET NATALICIAE CROATICAE
Quaedam Lucerna
NUSQUAM ULLA EST PUELLA
Angelus Niger
Climax in convivio
Hymnus Europae et Hymnus Croatiae
Ex grege
Dies Natalis Romae
De discipulis ad Emmaus venientibus
Surgite: Resurrexit!
Ex grege
Amor tacitus
Atellanus vultus
In caelo libertas
Sollemne Auspicium
Noli tibi similem occidere!
Cineres Gramscii
Arundinea canistra
Stellarum pluvia
Idyllium Aestivum
Paradisus Wacken
Mater!
Africae filius
Akragas
Imber et Caelum
Memoria incorrupta: numerus fui
Iesus in terram redit
Camilla
Si vinum essem
Dies Natalis Romae
De bello puellarum
Duo haikus et unus tanka Latine scripti
Quo ueniet Dominus?
Ad Russiam - A. S. Homiakov

De ventis autumnalibus
Pascha MMX
Apis et aranea
De calefactione globali
Annus nouus uobis felix fortunatusque sit!‏
De molestiis discendi...
Qui vectus...
Autumnus
Amicis Ferrariensibus dicatum
De aestatis initio
De certamine Europaeo pediludii MMVIII
Chronodistichon
Corpus Domini
De farciminibus
De lunae defectu hac nocte uidendo
Plebs...
Pars tua posterior cur lingitur ore fideli?
GAVDETE
Ex profundis
ARMIGERVM ITALICORVM CAEDES
Barbara Dowlasz - poemata selecta
Ecce homo!
In diem orientem
Hic leo?
Chartulae Valentinianae
De Anno MMV
Vernus frigus tepor est hiemale secutus...
DE DIE CINERVM
ODAE XLV
Apud Sinenses annum nouum inisse
De itinere ad Scythas
E remotissima Asiae parte salutem