Tria carmina Elenae Lilianae Popescu
Meo sponso, Nicolae
Tibi, qui haec carmina legis...
Negotia diurna curare desine, ut realitatem Somnii quod poesin nominamus ambo ingredi possimus, ianuam aperiens tui cordis his versibus tibi praesertim scriptis. Tum in meo corde nati sunt, cum eis sors ab orbe formarum-meditationum egrediendi atque formas-verba vestiendi attigit; ita ut, fatis peractis, ritum tui conveniendi, care lector, adire valerent.
Simplicitas, quae sua in essentia Veritatem significat, solummodo per silentium exprimi vult. Omnia huius mundi verba unam rem persequuntur: silentium describere temptant. Nosce teipsum, ecce finis ultimus et difficillimus attactu; hoc est, felicitas omnis hominis individui necnon totius mundi; ad eam omnis inquisitio nostra tendit. Saepe inquisitio ista illud, quod poesin nominare possimus, fit.
Poetae abire et redire possunt, studium vultus invisibilis Poeseos visendae relinquentes. Sed Poesis non iudicat, sed nos ab altera parte Illusionis veli contemplatur.
Dic mihi
Non credidisti
te vincere posse,
cum, armis renuntians,
contra ipsam imaginem tuam
pugnasti, ob libertatem tuam.
Numquam te contemplari poteris
in speculis quae te debilem
aut superbum te exhibent,
impavidum sive paventem,
secundum desideria tua...
Ecce quae tibi omnes dixerunt,
sed non credidisti.
In natione sine speculis,
“Quis erit vultus tuus?”
est id quod a te denuo novisse
petes; et certe scies,
si iubes responsionem
sua sponte advenire...
Quid est id quod perdere times,
si unum possibile
non est nisi quaerere?
“Quae via est?” Ecce quaestio
quam quaerit ille qui viam agit,
qui unam viam finem attingentem
ingressus est nesciens.
Quem locum attingere,
si is iam ibi est,
etsi victoriam suam
nondum bene scit?
Quod certamen terribilius est
quam id in quo tu unus
es proeliator, obstinatus obdurans?
Quo pacto proeliari vales,
cum tui aemulus secum fert,
ad modum amuleti,
nihil nisi vultum tuum?
“Spem longam reseces” tibi
dictum est, ut spem veram haberes.
Sed –dic mihi– quantum boni est
in spe illius cui iam omnia sunt?
Seu in noscenda via reditus,
illi viro qui iam metam tetigit?
Spune -mi
Nu ai crezut
că poţi învinge doar atunci
când renunţând la orice armă,
vei lupta cu propria imagine
pentru eliberarea ta.
Nu te vei mai putea privi
în oglinzile care să te arate
slab sau trufaş,
neînfricat sau laş,
după dorinţă…
Ţi s-a mai spus,
dar nu ai crezut…
În ţara fără de oglinzi,
care îţi va mai fi chipul,
te vei întreba atunci
încă o dată, şi vei afla,
dacă vei lăsa răspunsul
să vină de la sine.
Ce vei avea de pierdut,
când căutarea va fi
singura realitate posibilă?
„Care este drumul?”,
se-ntreabă cel care merge,
fără să ştie, pe singurul drum
pe care poate s-ajungă…
Unde să ajungă
dacă el este deja acolo,
chiar dacă nu poate încă să ştie
că este câştigătorul?
Ce competiţie este mai de temut
decât aceea în care tu
eşti singurul concurent îndârjit?
Dar cum mai poţi lupta
când adversarul poartă,
drept amuletă,
doar chipul tău?
„Alungă toate speranţele”, ţi s-a spus,
pentru a putea să speri cu adevărat!
Dar, spune-mi, la ce mai este bună speranţa
pentru cel care are deja totul?
Sau cunoaşterea drumului de întoarcere,
pentru cel care a ajuns?…
Cum omnia perdita sunt
Non stetit horologion
sed iam horas non signat
in sphaera temporis curva,
quod restitit contemplans.
Angulus oculi etiam manet
sed res iam non videntur
delineatae in liquida ista
extensione vacui innominati.
Vita non finita est sed mors
iam non videtur in orbis
terminis, manens illum virum
qui aliquando rebellavit,
quadam in parte in terra
oblivionis.
Omnia in loco sunt,
ut antea solebant, etsi totum
non idem est nihilo,
cum totum amittitur in vacuo
sine tempore, in tempore sine vacuo.
Când totul se pierde
Ceasul nu s-a oprit dar orele
nu se mai văd marcate
pe cadranul Timpului
ce stă pe loc, în contemplare.
Perspectiva nu s-a pierdut
dar obiectele nu se mai văd
delimitate pe întinderea pură
a Spaţiului – cel fără de nume.
Viaţa nu s-a sfârşit dar moartea
nu se mai vede la orizont
în aşteptarea fiinţei ce se revolta
cândva, undeva, în ţara uitării...
Totul este la locul său ca altădată
deşi totul nu mai înseamnă nimic
când se pierde în spaţiul fără de timp,
în timpul fără de spaţiu...
Id punctum temporis
Quaedam verba –ad teipsum dixisti–
quaedam solummodo verba. Et integram
fabulam tibi creasti, cuius praesens hesternum
iam est; ita cras erit solummodo praeteritum
eius qui praeteritum praeterivit, usque
in aeternum perditum.
Unum verbum –ad teipsum dixisti–
unum verbum et ambulando ad limen
properas ineffabile ignoti mundi;
et non times te esse et non esse
considerare, in puncto temporis
in quo esse potes; et vere es.
Clipa aceea
Câteva cuvinte, ţi-ai spus,
doar câteva cuvinte, şi ai creat
o întreagă istorie, al cărei prezent
este deja ieri, aşa cum mâine
va fi doar trecutul aceluia
ce-l va lăsa în urmă, pierdut
pentru totdeauna...
Doar un cuvânt, îţi spui,
doar un cuvânt, şi te-apropii
în drumul tău de nebănuitul pas
spre necunoscut, fără să te sperii
de gândul acela care eşti şi nu eşti
tu, de clipa aceea în care poţi să fii
şi eşti.
Carmina poëtriae Dacoromanae Elenae Lilianae Popescu ex Hispanica lingua convertens
scripsit Radulphus Lavalle Bonaerensis
Is, quem consulere eruditioni...
Infernorum, Cantus XIII
Purgatorii, Cantus XXVI
Infernorum Cantus II
Infernorum Cantus V
Paradisi Cantus IX
Purgatorii Cantus XIV
Infernorum Cantus IV
Infernorum Cantus XII
Purgatorii cantus I
Paradisi Cantus I
Paradisi cantus XXXIII
Infernorum I-“Luco obscura nigro delapsus” Dantis Allagherii Divina Comoedia
Infernorum VI: Cerberus Dantis Allagherii Divina Comoedia
Paradisi XV: Cacciaguida Dantis Allagherii Divina Comoedia
Purgatorii XXVIII : flumen Lethe Dantis Allagherii Divina Comoedia
Purgatorii V: Buonconte Monsfeltrius Dantis Allagherii Divina Comoedia
Paradisi XI: Sancte Francisce - - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Paradisi III – Piccarda et Constantia - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Purgatorii III – Manfredus - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Infernorum III: Charon - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Infernorum XXXIII: “De Ugolino comite” - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Infernorum XXVI: Ulysses - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Infernorum X: Farinata degli Uberti - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Infernorum V: De Paulo et Francisca - Dantis Allagherii Divina Comoedia
Dantis Alligherii, Divina Comoedia exametris latinis reddita
Τοῦ Πλάτωνος ν'
Ἀνύτης θ'
Weston Classical School - Schola Classica Vestōniāna
Ἐρωτικὴ μάχη
Qui natus est Redemptor
Fili Dei
(Sine Božji)
In Bethlem
Amor tacitus
Imagines
Mater!
TRIA CARMINA
II Die post Kal. Nov.
O mare nostrum civitate cinctum!
Memoria fossilis
Δίστιχοι
Ἀνταγόρας ὑπὲρ τῆς Ξενοκλέους ποιήσεως
Ἀνταγόρου epitaphius ad Cratetem
In exspectatione sto
ITHYFALLICVM CARMEN
CATVLLI CARMEN XIII
ELEGIACVM CARMEN
Poesis Sarmatica
CARMEN BRASILIANUM
CANTIUNCULA QUADRAGESIMALIS CROATICA
EPIGRAMMA
VERSIO LATINA CARMINIS SHAKIRAE
CARMEN APOLLINI
MATER
EPIGRAMMA
MATER
EPIGRAMMA
EPIGRAMMA
CANTIUNCULA NATALICIA CROATICA
Aeolica poesis
DE AMICITIAE CASIBUS
CANTIUNCULA ADVENTUALIS CROATICA
ΑΙΟΛΙΚΗ ΕΠΩΔΗ
ΜΗ ΞΥΜΠΑΣ ΘΑΝΩ
EPIGRAMMA
ANIMALIA TERRA MARIQUE VIII
DE AMICITIAE CASIBUS (exordium)
EPIGRAMMA EXTEMPORALE
Animalia terra marique VII
Epigramma
Rubente caelo
ANIMALIA TERRA MARIQUE VI
ANIMALIA TERRA MARIQUE V
CANTUM PIERI
ANIMALIA TERRA MARIQUE IV
DE SIDEREO ITINERE
CANTUS MARINELLAE
CANTIUNCULA QUADRAGESIMALIS CROATICA
Iambus de pumilione
Animalia terra marique III
Epigramma
Tu misisti, deus
Μούσαι
Animalia terra marique II
Epigramma
LIBER
ALIQUID DE DEFUNCTO FRATRE BONAVENTURA DUDA
Epigramma
Epigramma
OLIVA
Epigramma
Epigramma
Epigramma
Epigramma
CANTIUNCULAE EUCHARISTICAE
Epigramma
IMBER
NISI TU REDEAS
Obscura tellus
CANTIUNCULA QUADRAGESIMALIS CROATICA
Bonam noctem!
Iter Olmuciense
PISCATOR
ERAT EA
PLUVIA IN MARTIO
Noel! Noel!
Est pro te...
Consolatio post plagam sportivam
BLASI LITORA NARRANT
CANTIUNCULA ADVENTUALIS CROATICA
Umor Autumni
"Fili argenteae lunae"
MARE NOSTRUM
(Poesis quae finalista in certamine "Tantucci" 2016 fuit)
Galeotti Carmen
POEMA DE NATURA
Nocturnum
AERE PERENNIVS NOMEN TVVM (Carmen in honorem Ioannis Pauli II)
De taraxaco
Otium Alpinum
Insula, vale!
LAETAE SCHOLARUM FERIAE!
Haiku hodiernum
GLACIALIS RHENUS
Cantiuncula adventualis Croatica
De nova sedum mutatione
Verba volant...
SOLITUDO
Mors Smail-agae Cengic
(Smrt Smail-age Cengica)
In memoria Georgii Heym poëtae
Ad Berenicen Frisiam Versus Soluti
Laus Posnaniae
Nox quieta
Carmen natalicium a. 2014
Ad Franciscam
Tres limerici bilingues
Pax super Israel!
Pax super Israel!
Novi limerici trilingues
SI - carmen Dacoromanum
Carmen de rege Vladimiro
HODIERNAE FEMINAE BLANDITIAS NON AMANT
Hymni Russiae et Ucrainae
Chersonesii Russiae se asciscere volunt
Limerici trilingues
Quinque carmina popularia Croatica
Carmen Sapphus recenter inventum
SOLIVAGVS
DIES NATALIS CHRISTI COLENDA EST!
CANTIONES ADVENTUALES ET NATALICIAE CROATICAE
Quaedam Lucerna
NUSQUAM ULLA EST PUELLA
Angelus Niger
Climax in convivio
Hymnus Europae et Hymnus Croatiae
Ex grege
Dies Natalis Romae
De discipulis ad Emmaus venientibus
Surgite: Resurrexit!
Ex grege
Amor tacitus
Atellanus vultus
In caelo libertas
Sollemne Auspicium
Noli tibi similem occidere!
Cineres Gramscii
Arundinea canistra
Stellarum pluvia
Idyllium Aestivum
Paradisus Wacken
Mater!
Africae filius
Akragas
Imber et Caelum
Memoria incorrupta: numerus fui
Iesus in terram redit
Camilla
Si vinum essem
Dies Natalis Romae
De bello puellarum
Duo haikus et unus tanka Latine scripti
Quo ueniet Dominus?
Ad Russiam - A. S. Homiakov
De ventis autumnalibus
Pascha MMX
Apis et aranea
De calefactione globali
Annus nouus uobis felix fortunatusque sit!
De molestiis discendi...
Qui vectus...
Autumnus
Amicis Ferrariensibus dicatum
De aestatis initio
De certamine Europaeo pediludii MMVIII
Chronodistichon
Corpus Domini
De farciminibus
De lunae defectu hac nocte uidendo
Plebs...
Pars tua posterior cur lingitur ore fideli?
GAVDETE
Ex profundis
ARMIGERVM ITALICORVM CAEDES
Barbara Dowlasz - poemata selecta
Ecce homo!
In diem orientem
Hic leo?
Chartulae Valentinianae
De Anno MMV
Vernus frigus tepor est hiemale secutus...
DE DIE CINERVM
ODAE XLV
Apud Sinenses annum nouum inisse
De itinere ad Scythas
E remotissima Asiae parte salutem