COLUMNA MARCI FLAVII ASIATICI

Cogitationes Orientales et cetera...

Cum Franciscus papa ex hac vita nuper excesserit adque “Patris domum” sit reversus, hic volo id carmen in lectorum fruitionem edere quod, cum ille pontifex Romanus esset, de ipso conscripsi, nulloque quidem verbo immutato.

 

FRANCISCEIS sive Carmen Franciscianum

 

Illum digne (si valeo!) cantem qui a ripis
Americae primus venit Romam argentatis
ex iis sane qui in cathedra Petriana rite
sederunt populumque Dei sanctum paverunt.
(Mi nunc adsiste, o Virgo viridis Carmeli,
inspira nova tu, modulos infunde novos mi!)
Qui collegae cuiusdam suasione
ad pauperes, Galilaei ubi piscatoris
est factus successor,
animum appulit:
Francisce! paupercule insignis,
Paupertatis dominae amator, flos Umbriae!
Eodem nomine, eadem mente
papa novellus procedit.
Fremit exspectatio gentium,
artatur platéa Vaticana.
Quis electus sit tandem scitur
sollemni nuntio:
Bergoglio appellabatur in saeculo,
"Bergoglio" sonat adhuc semel in sanctuario.
Instat ei, ut indumentum
gerat purpureum quo induti
primum pontifices Romani
multitudinis oculos convenire solent,
Guido Ligus "extra omnes" clamando recens.
Candide in conspectum
Franciscus venit turbae
vexilla iactantis.
Vivit decessor proximus? Quid
ad rem? Roma novum episcopum habet
caritatis praeses.
Antistes caritatis erit
Franciscus; pro eo oretur.
Num gubernaculum ei leve erit tenendum?
Fluctibu' saevis adficitur
mare, tyrannicis quidem.
Nunc vero, temporibus dico his nostris,
quasi tyranni sunt modi
vivendi, cogitationes, ideae,
quae in unum glomerantur nescioquid
quod a saeculo nomen accepit.
Tyrannicasque valet recordari
Franciscus –nunc papa,
Georgius Marius olim–
cupiditates, aviditates, societates scelestas,
quae pressuras super tenuiores homines
faciunt animosque corrumpunt.
Navicula fuit ei iuventate forti
regenda –domi sane–
quae ex Hispani profecta cuiusdam igniti
peregrinationis terris
ad extremum prope mundi appulerat.
Agitabantur tunc pauperes undis,
agitabantur qui iustitiam dilexerant.
Et tamen beati sunt
pauperes, et qui
iustitiam sectantur,
qui flent sub pressura.
Nomine electo tuo, Francisce
pontifex, vitaeque ratione,
qui amplam renuens aulam
habitandi modos maluisti
angustos,
columnam Ecclesiae monstrasti
–praecessorum tuorum exemplum
clarius faciens
(ne quis id forte ignorare possit)–
humilitatis in fundamento aedificandae,
Christi sponsae.
Rumpit prava
superbia humana
commercia, sodalitates, labores
communes
et intellectus mutuos.
A me sit longe!
Oro te, sancte qui vixisti, Francisce,
incede ad defendendum, mihi ne sis tardus!
Inter pauperes Dei inveniar
tandem.

Scripsit Marcus Flavius Asiaticus

---