POESIS

CARMINA LYDIAE ARIMINENSIS

AESTUS

Vestibus exutis Hadriae maris otia gaudes
stratus apud lintres aere qui caluit.
Oras quas flavas aestus sub culmine adurit
temptas incertis tu timide pedibus
- sol fervens scandit paulatim limina caeli -
miraris longe candida vela scaphae
undas et maris extremos fines speciemque
vix terrae tenui Dalmatiae nebula
tantum mente sibi quam quisque effingere possit.
Mergitur in pelagus plebs calidum removens!

---

NATURA,PAX ET IUS
PREX
GAVIAE
(cum versione Italica)
Hora matutina
De virocoronario
NATALIS
FINIS AESTATIS
SUBVERTITUR TELLUS

AURORA
INFINITUM
TEMPUS AUTUMNI
A clivis non longe a mari Hadriatico
FLUXA DIES

HERIMANNUM NOS RELIQUISSE

DE MISERA UXORE
ITALIA
DE INSTANTIBUS HOMINIBUS CURIS
SURREXIT
Tria cantica Natalicia
De discipulorum reditu ab otio aestivo
AURA VESPERALIS

DE INSECTIS AESTIVIS
De die Pentecostali
Boves (Bu)
Johannes Pascoli
DIES AUTUMNALIS
De mense Maio
DE ANIMI TEMPORIBUS
... ut per vastum fulmina ...
ARIMINUM