POESIS

CARMINA LYDIAE ARIMINENSIS

DE INSTANTIBUS HOMINIBUS CURIS

Nox est, astra micant placido labentia caelo
sed nobis infra de parva luce tremescunt
urbis in aere conspectu fusco nebuloso,
ante tabernas cauponasque ubicumque domorum
lumine fuso, nec somnus mortalibus aegris
nocte ob clamorem tota conceditur ullus.
Multi tam cupidi quaestus quocumque vagantur
solliciti numquam quod captum sit satis illis
se raroque solent consumpti dare quieti.
Sunt qui continuo morbis miseri crucientur
quique carentes extollant palmas inopesque
cum vivendi non illis spes ulla decore
nec dormire licet nisi sub Divo iacituri.
Dormit dura ferarum stirps, ac stant ut inertes
aerii volucres in ramis immemoresque
lassa manent insecta cavernis clam colubrique
tradunt sese domi feles catulique sopori
non requiescit gens vigilans hominum miserorum
curis et fato vexatur nocte dieque.

---

NATURA,PAX ET IUS
PREX
GAVIAE
(cum versione Italica)
Hora matutina
De virocoronario
NATALIS
FINIS AESTATIS
SUBVERTITUR TELLUS

AURORA
INFINITUM
AESTUS
TEMPUS AUTUMNI
A clivis non longe a mari Hadriatico
FLUXA DIES

HERIMANNUM NOS RELIQUISSE

DE MISERA UXORE
ITALIA
SURREXIT
Tria cantica Natalicia
De discipulorum reditu ab otio aestivo
AURA VESPERALIS

DE INSECTIS AESTIVIS
De die Pentecostali
Boves (Bu)
Johannes Pascoli
DIES AUTUMNALIS
De mense Maio
DE ANIMI TEMPORIBUS
... ut per vastum fulmina ...
ARIMINUM