POESIS

CARMINA LYDIAE ARIMINENSIS

De discipulorum reditu ab otio aestivo

Aestas autumno cedit vario nebulisque
cuncta albent fusis, pallida humi folia

in strata crepitant saevo cumuli pede fracti
vi ventus magna fert spolia arborea

sub Foebo tenui volvuntur vortice torto
parvo circuitu pervolitant leviter:

discipuli ut studiis se dent maesti revocantur.
Otia dimittunt, laetitiae comites

- Sol et litora amoena a�r fervensque valete! -
Lintres et cumbae limine in aequoreo

non clamore ioci et ludi laeto resonant iam,
non ardens splendet litus apud pelagus,

orae incultae adstant peregrinis aere fusco:
hic illic rari conspiciunt abeunt

sub pluvia risus pulchras memorantque puellas
quas alias alio cura paterna refert.

Ad tempus redeunt graviora ad munera alumni
emptum concurrunt en tabulas calamos

libros et peras - Dulces coetus valeatis! -
Ecce magistri illis ardua munera dant

- Vergilius docet - at labor improbus omnia vincit
libris dummodo dent illi operam adsiduam

dum redeat iucunda aestas omnesque cachinni!

---

NATURA,PAX ET IUS
PREX
GAVIAE
(cum versione Italica)
Hora matutina
De virocoronario
NATALIS
FINIS AESTATIS
SUBVERTITUR TELLUS

AURORA
INFINITUM
AESTUS
TEMPUS AUTUMNI
A clivis non longe a mari Hadriatico
FLUXA DIES

HERIMANNUM NOS RELIQUISSE

DE MISERA UXORE
ITALIA
DE INSTANTIBUS HOMINIBUS CURIS
SURREXIT
Tria cantica Natalicia
AURA VESPERALIS

DE INSECTIS AESTIVIS
De die Pentecostali
Boves (Bu)
Johannes Pascoli
DIES AUTUMNALIS
De mense Maio
DE ANIMI TEMPORIBUS
... ut per vastum fulmina ...
ARIMINUM