CARMINA JOHANNIS TERESI
CALPVRNII SICVLI-BVCOLICA I
Nondum solis equos declinis mitigat aestas,
quamuis et madidis incumbant prela racemis
et spument rauco ferventia musta susurro.
cernis ut ecce pater quas tradidit, Ornyte, vaccae
molle sub hirsuta latus exsplicuere genista?
nos quoque vicinis cur non succedimus umbris?
torrida cur solo defendimus ora galero?
Hoc potius, frater Corydon, nemus, antra petamus
ista patris Fauni, graciles ubi pinea denset
silva comas rapidoque caput levat obvia soli,
bullantes ubi fagus aquas radice sub ipsa
protegit et ramis errantibus implicat umbras.
Quo me cumque vocas, sequor, Ornyte; nam mea Leuce,
dum negat amplexus nocturnaque gaudia nobis,
pervia cornigeri fecit sacraria Fauni.
prome igitur calamos et si qua recondita servas.
nec tibi defuerit mea fistula, quam mihi nuper
matura docilis compegit harundine Ladon.
Et iam captatae pariter successimus umbrae.
sed quaenam sacra descripta est pagina fago,
quam modo nescio quis properanti falce notavit?
aspicis ut virides etiam nunc littera rimas
servet et arenti nondum se laxet hiatu?
Ornyte, fer propius tua lumina: tu potes alto
cortice descriptos citius percurrere versus;
nam tibi longa satis pater internodia largus
procerumque dedit mater non invida corpus.
Non pastor, non haec triviali more viator,
sed deus ipse canit: nihil armentale resultat,
nec montana sacros distinguunt iubila versus.
Mira refers; sed rumpe moras oculosque sequaci
quam primum nobis divinum perlege carmen.
"Qui iuga, qui silva tueor, satus aethere Faunus,
haec populis ventura cano: iuvat arbore sacra
laeta patefactis incidere carmina fatis.
vos o praecipue nemorum gaudete coloni,
vos populi gaudete mei: licet omne vagetur
securo custode pecus nocturnaque pastor
claudere fraxinea nolit praesepia crate:
non tamen insidias praedator ovilibus ullas
afferet aut laxis abiget iumenta capistris.
aurea secura cum pace renascitur aetas
et redit ad terras tandem squalore situque
alma Themis positi iuvenemque beata sequuntur
saecula, maternis causam qui vicit Iulis.
dum populos deus ipse reget, dabit impia victas
post tergum Bellona manus spoliataque telis
in sua vesanos torquebit viscera morsus
et, modo quae toto civilia distulit orbe,
secum bella geret: nullos iam Roma Philippos
deflebit, nullos ducet captiva triumphos;
omnia Tartareo subigentur carcere bella
immergentque caput tenebris lucemque timebunt.
candida pax aderit; nec solum candida vultu,
qualis saepe fuit quae libera Marte professo,
quae domito procul hoste tamen grassantibus armis
publica diffudit tacito discordia ferro:
omne procul vitium simulatae cedere pacis
iussit et insanos Clementia contudit enses.
nulla catenati feralis pompa senatus
carnificum lassabit opus, nec carcere pleno
infelix raros numerabit Curia patres.
plena quies aderit, quae stricti nescia ferri
altera Saturni referet Latialia regna,
altera regna Numae, qui primus ovantia caede
agmina, Romuleis et adhuc ardentia castris
pacis opus docuit iussitque silentibus armis
inter sacra tubas, non inter bella, sonare.
iam nec adumbrati faciem mercatus honoris
nec vacuos tacitus fasces et inane tribunal
accipiet consul; sed legibus omne reductis
ius aderit, moremque fori vultumque priore
reddet et afflictum melior deus auferet aevum.
exultet quaecumque notum gens ima iacentem
erectumve colit boream, quaecumque vel ortu
vel patet occasu mediove sub aethere fervit.
cernitis ut puro nox iam vicesima caelo
fulgeat et placida radiantem luce cometem
proferat? ut liquidum niteat sine vulnere plenus?
numquid utrumque polum, sicut solet, igne cruento
spargit et ardenti scintillat sanguine lampas?
at quondam non talis erat, cum Caesare rapto
indixit miseris fatalia civibus arma.
scilicet ipse deus Romanae pondera molis
fortibus excipiet sic inconcussa lacertis,
ut neque translati sonitu fragor intonet orbis
nec prius ex meritis defunctos Roma penates
censeat, occasus nisi cum respexerit ortus.
Ornyte, iam dudum velut ipso numine plenum
me quatit et mixtus subit inter gaudia terror.
sed bona facundi veneremur numina Fauni.
carmina, quae nobis deus obtulit ipse canenda,
dicamus teretique sonum modulemur avena:
forsitan augustas feret haec Meliboeus ad aures.
Anima clamat dolore percita
Nigrum caelum illico factum est super caput Scyllae
Libertas in mare inveniendum ...
Non unus in-differentiae casus
Lumina perennia, iaculantia ex undis, in saxa...
Fidei oblita religio
Clamatio matris terrae
Stellarum pulvis
Celeriter Orientis astrum
Lux fiet tunc
Volant verba...
Ad scelestorum hominum sodalicii
victimas quod mafia appelatur
Aetas aurea
Praeteritum velut librum
Ad limites boni malique
Angeli in ruinis
PRIMUS IMPERATORIS INGRESSUS IN REGNA SICILIAE
Quaedam Lucerna
Verba mea effluvia facta sunt
Phantasmata mentis
Spem viola canens
Flos gracilis iuniperorum
Ad solitudinem singulorum vita reducitur
Mater!
Metamorphosis
Idyllium aestivum
Noli tibi similem occidere!
Mare stellarum
O mare nostrum civitate cinctum!
Innocentes ad Holocaustum Judaicum damnati
Mater!
Fiet cras
Resurrexit
Tristis passio Christi Iesu
Ecce Aphrodite!
De columbis albis
«Divum deo supplicate!»
Atellanus vultus (Pierrot)
Per antes euntes vitium
Memoria fossilis
Ad limites boni malique
Mare stellarum
De fortitudine mentis
Akragas
Summi semitas quaeramus artificis
Amor tacitus
Qui natus est Redemptor
David Stella
Imagines
Dies Natalis Romae
Tempus quid sit
Verba mea effluvia facta sunt
Autumno
Ad limites boni malique
Tota Eclipsis
Arundinea canistra
Candida ut lilium anima tua!
Metamorphosis
Diluvium mythologicum
Recordationes in sacco servatae
In caelo libertas
Iuppiter ex alta Olympica sede
De fortitudine mentis
Summi semitas quaeramus artificis
Columbae pacem deducunt
Mothiae et Marettimi insulae
Angelus Niger
Lumina perennia iaculantia ex undis
Mater!
Super vitrea
Aperiuntur sepulcra, taetra silentia …
Lux fiet tunc
Solus Tu...
Ithaca insula longinqua!
Et inter gentes vixit
Non unus in-differentiae casus
«Sunt lacrimae rerum et mentem mortalia tangunt»
Lucis spes
Per semitas ignotas itinerarium animae meae
De die doloris
Memoria incorrupta: numerus fui
Innocentes ad Holocaustum Judaicum damnati
De vite celebranda
Quaedam Lucerna
Verba mea
Astrum, quod magis resplendes...
Inimicus invisibilis
Eritque arcus in caritate
Diluvium mythologicum
Amor ut speculum
Agmen columbarum volitat super oliveta
Sollemni die Festo Mortuorum
Noli tibi similem occidere!
Volant verba...
Mentis creatio
Daedalus et Icarus
De ludis mentis
Tempora heroum hominumque felicia et fructifera
In manibus capacitas mentis …
Mores antiquorum
De clepsydra
De nativitate mundi
Magia aestiva
Mare stellarum
Genesta flos vernalis est
Carmen in honorem Ioannis Pauli II
Mater, mihi dees!
De columbis albis
In Calvaria crux
Deus mi, es fulcrum, spes
Imaginationes
Pax!
De vultu personae
De die memoriae
Mentem remotae memoriae
Vota pro novo anno
In humida palea Jesus iacebat
Praeteritum velut librum
Anni transeunt...
Die II post Kalendas Novembres.
Sollemni Die Festo Mortuorum
Iuppiter ex alta Olympica sede
Motus animi
Antiqua in Urbe
De umore autumni
Aurea aetas
Nova autem aetas venit…
Idyllium Aestivum
SUNT LACRIMAE RERUM!
Mothia! O insulam Mirificam!
Neptuni regnum
Quies aestiva
Recordationes, motus animi
Mater mea!
Clamatio terrae
Stultitia! Noli tibi similem occidere!
Jesus resurrexit
Ecce homo!
Mater, preces meas audi
De indole Romanae naturae
Eritque arcus pacis
Aedis ianuas flamen aperit dei …
Ex aliena patria
In conscientiae obscuritate
De pace desideranda
Saxa loquuntur
De insania camporum
Aeterna in Urbe
Celeriter Orientis astrum
Annus venturus
Stellarum pulvis
Infans Iesus natus est
Magister! Domine Sanctissime!
Lux amoris aeterna
Natus est nobis Rex caelestis
De morte mulieris inermis
Flos gracilis iuniperorum
Sciendi stultus modus huius aetatis
Ad solitudinem singulorum vita reducitur
Verba mea effluvia facta sunt
II Die post Kal. Nov.
Sollemni Die Festo Mortuorum
O Mothiam insulam mirificam!
De fortitudine mentis
Autumno
Lumina perennia iaculantia ex undis
Idyllium aestivum
Mortem innocentiae
S. Franciscus Assisiensis
Saturnus agricolarum custos
Ecce Aphrodite!
Mater!
Pax inter Israel et Palaestinam
Mothia! nubibus cincta …
Iuppiter, ex alta Olympica sede: Akagras
Taetra silentia memoriae
Ginestra, amabilis flos
Resurrexit
Puella pulchra!
Verba mea effluvia facta sunt
Vox ignota
inter notas hymni divini
Ludi animi
Uno duae animae amplexu
Saturnalia
Cum in ignotum proiciar mundum
Persona
In imperii opere Aeternae Romae
Annus venturus verumtamen
dissimilis erit …
Spem viola canens
Bethlem illa nocte
Salus tibi extrema
Tempus quid sit
TOTA ECLIPSIS
Summi semitas quaeramus artificis
Ad limites boni malique
Per antes euntes vitium
Fruges
Clamatio matris terrae
Ultra mediam noctem
Messis
Sancti Laurentii nocte
Saxa combusta
"Loquere, fili, de historia mea!"
Junio mense
Phantasia
De fonte
Rosarum unguentum
Inimicus invisibilis
Resurrexit
Iesus in Calvaria versato
Temporis pondus
CRISPA SALVIA VIXIT ANNOS
In Saturnalia agunt arva
Amor!
Fulgens in luce fervida
Ex alta Olympi sede
Arundinea canistra
Extremus actus
Non unus in-differentiae casus
VENERIS TRANSMVTATIO
Dies natalis Aphrodites
Eritque arcus in caritate
TRISTIS PASSIO CHRISTI IESU
Exeundi prohibitio
Rex Anglie captus, liber absolvitur
Domini adventus et loqutio ad Tancredim
PRIMUS IMPERATORIA INGRESSUS IN REGNA SICILIAE
SUNT LACRIMAE RERUM!
Sibille questus
Pax tempore Augusti
Theatrum imperialis palacii
Incipt prima primi regis Siciliae particula
Fidei oblita religio
Scelera bigami
Oratio salutaris
De artibus liberalibus septem
Sapientia convicians Fortunae
Primi regis Siciliae
Imperialis unctio
Sapientiam invocat poeta
David Stellam
Annus novus, vita nova?
In nativitate Domini Iesu
Per semitas ignotas itinerarium animae meae
De vite celebranda
Arundinea canistra
Amor ut speculum
Sollemni Die Festo Mortuorum
De uvae perceptione
Ithaca insula longiqua
Lucis spes
Homo habilis
Dies dolorem fert et tristiam
Lumina perennia, iaculantia ex undis, in saxa …
Aedis ianus flamen aperit dei...
Imagines
Prestigiatorum animi
Prestigiatorum animi
Atmosphaeram in convivio
Et templum pulchritudinis
Akragas
Magia aestiva fascinatorum
Controversiae modos sentiendi
Itinerantur
Pluviis stellis
Mortem Innocentiae
Eritque arcus in caritate
Sancti Francisci
Animus a Matre allectus
Ioannes Paulus II
Tristi paulo puero
Et inter gentes vixit
Verus Ritus Paschalis
O filios Africae irruentis!
CRISPIA SALVIA VIXIT ANNOS PLUS MINUS XLV UXORI DULCISSIMAE IULIUS DEMETRI
US QUAE VIXIT CUM SUO MARITO ANN XV LIBENTI ANIMO
Ginestra quaedam
Pierrot
Holocaustum Iudaeorum
De pace desideranda
Sollemne auspicium
Orientis astrum
Amoris Lux
Angeli in ruinis
Ad scelestorum hominum sodalicii victimas quod mafia appelatur
Solus Tu
Creationis vertices, Marettimi et Mothiae insulae
Perennes alabastrite oculi longe mirantes
Homo habilis
Dies natalis Veneris (in diem festum mulierum)
Aeternus Christi Fulgor
Ultra faciem caeruleam
Innocentes ad Holocaustum Judaicum damnati
Sollemne Auspicium
Prima Nox Sollemnis
Diluvium Mythologicum
Metamorphosis
Puella!
Jesus, magister vitae (invocatio)
Pater matutinae!
Aetas aurea: tempora heroum hominumque felicia et fructifera
Memoria fossilis
Vultus tacitus
Carmen matribus dicatum
Insanabile vulnus
Initium estne temporis novum?
Phantasmata mentis
Tria carmina cum commentario
Innocentes ad Holocaustum Judaicum damnati
Astrum sui conscium