LIBRI

De egregio culice:

parvus heros in novella Latina recentiore

Inter novellas Latinas quae his annis ad discipulos linguae Latinae alliciendos editae sunt, libellus De egregio culice, a Severina Clement‑Tarantino scriptus et a Valentini Farreyrol picturis illustratus, locum haud contemnendum obtinet. Opusculum enim, quamquam brevissimum (octoginta quattuor paginis constat), ingenio, simplicitate, humanitate excellit, atque lectori tironi viam tutam ad lectionem Latinam continuatam aperit.

Fabula narrat de pastore simplici, qui in agro suo vitam quietam agit, donec periculum leve sed subitum oritur. Tum culex parvus, qui antea nihil nisi animalculum humile videbatur, virtutem singularem ostendit: pastor eminus monetur, periculum depellitur, et tandem amicitia inter hominem et animal minimum quasi nascitur.

Narratio linearis, perspicua, sine digressionibus est; eventus pauci, sed satis varii, ut animus lectoris teneatur. Culex ipse, quamvis minimus, quasi heros comicus fit: audax, fidelis, et — quod maxime placet — non sine lepore.

Sermo Latinae novellarum recentiorum more purae simplicitatis est: vocabula ex usu communi, structurae elementariae, sententiae breves. Nihilominus auctrix non cadit in puerilitatem: quaedam formulae elegantiores, participia bene posita, et modica varietas syntactica ostendunt curam artis, non solum utilitatem didacticam.

Atmosphaera totius libelli pastoralis est: agri, animalia, sol, pericula modica, et tandem virtus humilis quae in minimis quoque rebus latet. Haec omnia ad antiquum Culex Vergilianum alludunt, sed sine imitatione servili. Auctrix spiritum magis quam verba veteris poematis retinet.

Picturae Valentini Farreyrol colores tenues, formas claras, motus simplices exhibent. Non sunt picturae quae narrationem superent; potius comitantur, illustrant, adiuvant. Discipulus, etiam si Latinam linguam vix intellegit, sensu visivo fabulam facile sequitur.

Libellus, quamvis parvus, non caret arte. Auctrix scit quid discipulus Latinus exspectet: claritatem, progressionem, imagines vivas, et sensum narrationis vera. Culex ipse, heros minimus, fit symbolum virtutis humilis: etiam res parvae momentum habere possunt, etiam animalculum parvum amicum fieri potest.

Atmosphaera pastoralis, allusio ad Vergilianum Culex, et stilus nitidus faciunt ut opusculum non solum didacticum, sed etiam litterarium sit.

De egregio culice est novella parva sed praeclara, quae litteraturam Latinam recentiorem honestat. Non est solum libellus ad discipulos alliciendos; est etiam testimonium quod lingua Latina vivere potest, narrare, de rebus minimis magnas virtutes ostendere.

Culex ille egregius, parvus sed audax, lectoribus nostris memoriam relinquit:

Virtus saepe latet in rebus minimis.

Praeterea monendum est hoc opusculum, quamquam Latine conscriptum, ad discipulos Francogallicos destinari. Auctrix enim lexicon Latinum–Francogallicum et nonnullas notulas breves addidit. Haec tamen non minuunt puritatem textus, sed adiuvant tirones Francogallicos, qui primum iter in lectione Latina faciunt.

Scripsit Copilot

---

PARA BELLUM
MAGNUS GATSBY ABHINC ANNOS CENTUM IN VULGUS EDITUS EST
DE LATINARVM LITTERARVM VNIVERSALI AC PERENNI PATRIMONIO
De similitudine medii aevi
Lingua latina ad prosperandum in vita (II)
Lingua latina ad prosperandum in vita