Mercurii die 18 mensis Novembris 2026

ACROAMATA & ALIA BLOGA LATINA

Hic praebentur acroamata (vulgo: podcasts) et bloga varia quae in rete inveniri possunt. Certe opiniones hic expressae externae sunt Ephemeridi.

Scriptorium Academicum Latinum




Nescit amans imperitare sibi

30 Aug 2026, 16h44
    His mensibus et lapsis et continentibus negotiis plurimis sepulta sum atque esse pergam: unus liber est ad finem perducendus, alter scribendus, magnus conventus omnium gentium Alcagnitii ad Magistrum dedicatus una cum sodalibus Gaditanis parandus, scholae moderandae, cura matri ferenda... Volo autem nunc et breviter exarare in hoc insulso scriptorio aliquid quod super caput volitat quasi nigra nubecula. 
      Seneca ille iunior in una Epistularum Moralium ad Lucilium clamabat: "O quam magnis homines tenentur erroribus qui ius dominandi trans maria cupiunt permittere felicissimosque se iudicant si multas [pro] milite provincias obtinent et novas veteribus adiungunt, ignari quod sit illud ingens parque dis regnum: imperare sibi maximum imperium est".
        Philosophus ille declarat esse maximi momenti eis, qui aliis imperare cupiunt, adfectus proprios cupidinesque potius habere in potestate quam omnia. Aliquid simile Horatius dixit:

      quisnam igitur liber? sapiens sibi qui imperiosus,
      quem neque pauperies neque mors neque vincula terrent,
      responsare cupidinibus, contemnere honores
      fortis, et in se ipso totus, teres atque rotundus,
      externi nequid valeat per leve morari,
      in quem manca ruit semper fortuna. 

     Non es autem facile sibi imperare, si aliquis contumelias iactat in te, maxime si necessarius sit, sicut hac aestate mihi accidit, cum quorundam iniuriam accepissem. Difficilius quidem est sibi imperare, praesertim cum dilectio aut necessitas aut vinculum familiare intersit, nam amor ratione caret.  
      Publilii Syri igitur quaedam sententia exstat haec: Amare et sapere vix deo conceditur, cui Ovidius successit his versibus: non bene conveniunt nec in una sede morantur maiestas et amor.
     Perlectis his omnibus sententiis, in mentem statim venit alia cuiusdam poetae et grammatici Hispani, qui saeculo XVII quinquaginta circiter epigrammata composuit variorum argumentorum, quorum unum finiebat sic: Nescit amans imperitare sibi. Ecce vobis, candidae lectrices, fideles lectores epigramma:

           

Francisci Cascalii Epigramma XXXV, quod in Epistula X Decadis II continetur operis Hispanice conscriptae c.t. Cartas philologicas. Es a saber, De letras humanas, Varia erudicion, Explicaciones de lugares, Lecciones curiosas, Documentos poéticos, Observaciones, ritos i costumbres, i muchas sentencias exquisitas (Murcia: Luis Verós 1634, p. 92r-v, [f. N4r-v]):

                    XXXV. De inauguratione Caroli quinti [a. 1530]

            Carolus Austriades Hispanica regna potitus
                        Romani fasces accipit imperii.
            Augustum proclamat eum Germania laeta
                        Per septem clara nobilitate uiros.
            Tres numero sacri, quos praesulis infuli cingit                5
                        Est Maguntinus primus et inde Treuir,
            Mox et Agripinus, quo non generosior alter,
                        A quo et Aquisgrani prima corona datur.
            Sunt quoque tres proceres Augustis rite creandis
                        Cum Romanorum rege pereximio.                    10
            Palatine Comes, tibi facta est ista potestas,
                        Brandemburgensi Saxoniaeque duci.
            Carolus Italiam petit hinc comitante cohorte
                        Nobilium gelida de regione uirum.
            Excipit hunc uarios commenta Bononia ludos,             15
                        Arcubus et celso paegmate fulta uias.
            Cingitur Augustus tandem diademate et auro,
                        Cernuus accipiens imperiale decus.
            Tum Papae ingressus uenerabile Pallantaeum
                        Purpureo impertit basia blanda pedi.                  20
            Amplexatur eum Pater almus pectore ab imo
                        Atque suas lachrymis tingit uterque genas.
            Narras uera? decent lachrymae haec duo lumina mundi?
                        Quidni? Nescit amans imperitare sibi.

 



Recens solis defectio sive defectus

14 Aug 2026, 16h11
Solis defectio Ebuso ex insula.
    
      Seneca in libro De beneficiis (5, 6) inscripto solis defectionem sive defectum quae Graeci ἔκλειψις appellant, verbis illustrat his:

  Non est ista solis defectio, sed duorum siderum coitus, cum luna humiliore currens via infra ipsum solem orbem suum posuit et illum obiectu sui abscondit...

    Aliis verbis Plinius describit in Naturali Historia (2, 46-47) hoc genus defectionum lunae et solis:

    Defectus autem suos et solis, rem in tota contemplatione naturae maxime miram et ostento similem, magnitudinum umbraeque indices exsistere. Quippe manifestum est solem interventu lunae occultari lunamque terrae obiectu ac vices reddi, eosdem solis radios luna interpositu suo auferente terrae terraque lunae. Hac subeunte repentinas obduci tenebras rursumque illius umbra sidus hebetari...

     
       Nudus tertius nos Hispani contemplare potuimus  solis defectionem, sed Gadibus partialis fuit et umbrae vix exstiterunt. Nobis fortunatis alia occasio erit spectandi defectus solaris die 2º mensis Augusti anno 2007 in tota contemplatione. 


De humanitate

09 Mar 2026, 13h13
Homines, non autem humanitatem video.

  • PLIN. nat. 3, 39: nec ignoro ingrati ac segnis animi existimari posse merito, si obiter atque in transcursu ad hunc modum dicatur terra omnium terrarum alumna eadem et parens, numine deum electa quae ... humanitatem homini daret...
  • SEN. dial 5, : Interim, dum trahimus, dum inter homines sumus, colamus humanitatem...
  • GELL. 13,17, pr. 1: Qui uerba Latina fecerunt quique his probe usi sunt, 'humanitatem' non id esse uoluerunt, quod uolgus existimat quodque a Graecis φιλανθρωπία dicitur et significat dexteritatem quandam beniuolentiamque erga omnis homines promiscam, sed 'humanitatem' appellauerunt id propemodum, quod Graeci παιδείαν uocant, nos eruditionem institutionemque in bonas artis dicimus. Quas qui sinceriter cupiunt adpetuntque, hi sunt uel maxime humanissimi. Huius enim scientiae cura et disciplina ex uniuersis animantibus uni homini datast idcircoque 'humanitas' appellata est.



Vis recedendi

01 Mar 2026, 15h33

     Recedere aliquando sibi vult fortiter agere, non fugire nec arma tradere. Immo recedere saepe significat concordiam quam discordiam malle, tranquillitatem quam perturbationem, optimam valetudinem animorum quam consuetudinem laborum. Recedere, cum opus est, salutem dare atque a periculo vindicare nobis potest. Nam eis qui sic agunt, quamvis modo tacito, vis est maxima ut vita in melius mutetur ac pax merito reddetur.

"... rogat ut quantum potest fugiat et properet, antequam aliqua vis maior interveniat et auferat libertatem recedendi" (Seneca, Epist. ad Luc. III 22, 5).



"Lyra Amphionis" (2025), Anna Elissa Radke auctrice

18 Feb 2026, 21h00
Hodie natalem diem celebro meum atque ex terra Germanica munusculum magnum et pulcherrimum accipio, scilicet  aliud volumen poeticum pertinens ad seriem librorum eorum quos inde ab anno 2022 de bello Ucrainico poetria humanissima Anna Elissa Radke componit propter oppugnationem Russicam. Est volumen sextum, quod sibi vult hoc bellum pro dolor! nondum in finem pervenisse. Unde nunc inscribitur Lyra Amphionis (Львів ФОП Bacилик [Lviv (Leópolis, Ucrania), 2025, 48 pp. ISBN: 978-617-8523-09-1), quia poetria queritur tantas in Ucrainam ruinas impendere ut utinam alter Amphion firma moenia lyrā suā prius extruxisset. Qua de causa ex imo corde exoptat ut alter Amphion adeat atque citharā Latinā altiora solidioraque moenia extollet.    
       Libri praefationes Anglice et Ucrainice a consocia Ludmilla (Lyudmyla) Shevchenko, Universitatis Ucrainicae profestrice, conscriptae sunt sub titulo "Ars licet imbellis, sed tamen arma reget" (A. E. Radke).


    Opusculum hoc novissimum continet dedicationem liberis Ludmillae, pueri scilicet Gregorio Balashov eiusque sorori Catharinae Shevchenko, ut memores sint, si legent quondam, vatis et eius obstinatae pugnae pro eorum patria Ucraina. Post "Prooemium libri sexti" unum et quadraginta carmina de argumentis diversis composita sunt, omnia autem ad hoc bellum nefarium relata; deinde "Horatius armatus" duodecim carminibus advenit; mox decem "Epistulas ad heroa quendam (Partem II)"; et postremo undecim carmina "Gregorio et Catharinae" dedicata. In summa Anna Elissa nobis donavit LXXV carmina suavissima "lyrā Amphionis" comitata. 

    Ecce vobis, lectrices et lectores fideles, ut gustetis, carmen aditiale:
 

          PROOEMIUM LIBRI SEXTI

       Deletam ante domum stabam, stabam ante ruinas
          irata et lacrimans: Cur, Domine, haec pateris?
       O utinam nobis Amphion alter adesset,
           qui prius exstruxit moenia firma lyra!
       Alter et Amphion aderit citharaque latina
           altius extollet moenia perpetua.


   Inter omnia carmina hos versos selegi ad partem c.t. "Horatius armatus" pertinentes, utpote qui Flaccum redolentes de libertate populorum in Europae limitibus habitantium aguntur, strophis Sapphicis concinnatis, quibus Anna Elissa doctissima patriam meam Gaditanam et illam Ludmillae Ucrainicae sapienter coniunxerit:


***

     Interpretationem Hispanice addidi meam quoque usa numeris Sapphicis [i.e. syllabae 11+11+11+ 5] in calce paginae c.t. Sal Musarum.




____________________________________
Compteur Journalier 6 63 (18/11/2026)