Solis die 15 mensis Novembris 2026

ACROAMATA & ALIA BLOGA LATINA

Hic praebentur acroamata (vulgo: podcasts) et bloga varia quae in rete inveniri possunt. Certe opiniones hic expressae externae sunt Ephemeridi.

DEUS EX CRAPULA (novus)




Spooky story for halloween (scroll down for English)

31 Oct 2026, 10h06
Testimonium

Mense Octobri A.D. MCMXXIII Brailes inferiorum ab Oxoniam iter feci ad eruditum, ut credidi, quendam consulendum, Georgium Pickering, cuius libellum de Offa rege Merciae iam apud Bibliotheca Bodliensem inveneram ut vellem auctorem de eius regno pro historiam Warwicsciris meam percontari. Unus e numero discipulorum meorum familia in oppido habebat ; is Pickering non novit, sed patruus erat rector Sedis Feldon (ut in vicinia dicitur ; alibi ecclesiae S Georgii) qui (ut putebat) me introducere posset. Res quam fortunata, quoniam tabulas paroechiae quoque intueri volebam, et discipuli epistola me rectori introduceret.

Rector ipse me in loco ferroviali proximo (Banesberie) et autoraeda sua me ad deversorium conduxit. Necessaria confecta, hora iam fugaverat. Constitutum cum Pickering, ut rector explicavit, cras habebam, ita me ad cenam in taberna propinqua invitavit. Res colloquii nostri hanc ad quaestionem non pertinent, nisi una, quae errorem de natura illius Pickering mihi dempsit. Nam, libellum Geo. Pickering subscribitur, quo nomen pro Georgium, neque Georgianam, habui. Pro pudor ! Rector benignissimus velit mihi ab hac difficultate parcere.

Postero die eruditam Georgianam invisi, feminam cui mores rustici et habitus agrestis nequibant intellectum et sapientiam magnam celare. Iugurium eius ut taberna medicamentaria olebat, quippe, ut rector mihi mentionem fecerat, in paroecia erat obstetrix nota, et, secundum rumorem, saga. Enimvero de collega in facultate medicinae cogitavi, quem huic πολυμάθει oppidano introducere constitui.

De regionis historia laete disceptabamus, et tandem de regno regum Merciae pristinorum quaesivi. Cum abiit ut libro in cubile peteret, codices veteres in thecis atrii intuebar. Hic illic inter libros de medecina et de pharmacologia, multa medii aevi opera famosa, immo infamia, de veneficia et magia malefica conspexi, de quibus post reventum sciscitatus sum. Cacchinavit, et rationem rogavit, ut agnovissem eam me per responsum iudicaturam. Ita dixi philosophiam occultam semper me tenere, neque foris. Me sapientem statuit, et oculis scintillantibus properavit alium librum petendem.

Is erat codex pergamenae chartae fragmentosus, evidenter sine dimidia parte. Breviter paginas evolvi strictimque. In grimorio (quod sine dubio erat folrilegium formularum magices) carmina solita agnovi : contra fures, ad thesauros inveniendos, philtra amoris, defixiones, &c., consueta opera magorum veneficorumque, etsi formam insuetissima. Incantationes nominibus angelorum daemonumque, Dei deorumque notis egebant. In eorum loco inveni nomina barbara, barbariora enim quam in vocibus magicis papyrorum graecorum sub Aegypti harena inventorum. Rogavi num hoc fragmen rarissimum ederet, at negavi, quoniam, ut dixit, periculosissimam magiam promulgare non debet, et unam paginam exempli gratia mihi ostendit, cum indice rubra ut magus instar deorum fiat. Sub praecepto ad circulum sangue pullinae nigrae delineandum et incantatione ineffabili, sarcificium humanum, cruentum ultra immodicissima Peonorum facinora, describebatur. Horrore tremebam, sed Georgiana solum laetabatur. Tum eam putavi unam e numero feminarum quae fabulis gothicis libenter legeret.

Summatim, nonnullos historiae libros mihi commodavit et ad deversorium tandem reveni ut eis post prandium studerem. Hac autem nocte incubo somnium sollicitabat ; saltem velim hunc incubonem esse, quod spes maneat expergiscendi. Eheu ! Scio narrationem omnino rationem rectam repugnaturam. At omnem veritatem terrificam enodem, etsi vel ad sanatorium vel ad suspendium me damnet.

Nam, semisomnus et invitus sub luna pallida e deversorio in vias, et exinde in nemus dumosum ambulavi. Vepres sua sponte dehiscebant ut introirem. Luce laternae languida Georgianam conspexi ; ei in manu scintillabat culter ferreus. Circulus sanguis humi delineaverat, et pullina iugulata haud procul iacebat. Prope erat virgo oppidana, manibus pedibusque ligata, ore folliculo obstricto, quae desperanter vincula eluctabatur. Nos omnes in vestimentis dormitoriis, sed scaena magis terribilis quam ridiculi habebat.

— Sero, ait Georgiana, advenisti, O camille. Mox mane : ad rem.

Mihi cultrum dedit quem nolui recipere, sed veneno sive maleficio animum regebat. In medio circulo Georgiana stabat, syllaba barbara canens, dum ego rite nefando victimam iam viventem minutatim discerpebam ut cruore magam aspergerem. Ignosce mihi ; cunctum processum sanguinolentum describere nequeo. Qui scire velit, acta coronatoris consulato. Sed in re Georgianae Pickering, etsi vigiles paulo post auroram me ceperunt, etiam super cadaver eius mutilum truncatumque stantem cultrumque tenentem, necis me insontem assevero — quippe non mortua est !

Dum cantabat, immo ululabat, et ministerium obscoenum pergebam, corpus eius tumescebat. Tandem cutis diffindebatur, et digiti atri sive ungulae ubique prorumpebant. Postquam ferme triginta horum appendiculorum tortuosorum eruperunt, de bracchiis scissis cutis cecidit. E cranio processit massa informis, immani cum ingluvii quae semper voce Georgianae cantabat. E bracchiis pansae sunt magnae alae membranaceae. Corpus detruncatum ruit dum monstrum volitabat.

— Vale, camille, ait Georgiana, dein in coelum evolavit.

Utrum in cella squalida an in laqueo stricto moriar, haud curo. Nequeo vivere in mundo talibus cum deis.

~ finis ~



( english translation below the cut )

comment count unavailable comments


obit Euripides

30 Sep 2026, 13h01


Fortiter in cymbam, feles, ascende Charontis
quod conlega tuus te manet Elysii




Nudius tertius, a.d. IV Kal. Oct., obit Euripides.

Celeriter finis advenit. Vespere feles vorax cenulam non finiit, postridie cibum omne recusabat. Mane sub cubile celabat. Calliope anxie ei caput basisbat. Almae, medicae eius, telephonavimus., quae ei constitutum praesens dedit. Probatio sanguis ostendit salem phosphori in renibus superesse. Catheterem requirebat, ut in noscomio hoc die maneret. Sub vesperem revenimus, sed stillatio intra venam non satis parvulum monstrum sanaverat, ut infeliciter Euripiden ad noscomium maiorem in vicinia Golders Green ferremus. Inibi medicae et medici noctu dieque animalia vigilant.

Aurora nuntium melius adtulit : commode in quasillo recumbabat et paulum cibum nocte ederat. post meridiem ad noscomium ivimus ut horam inviseremus. Conclave parvum sed luculentus, cum stragulo quod illis de auleis licorni medioaevali in solo caeruleo, nobis dederunt. In lectulo sedimus, Euipides inter nos. Tum in meo, tum in Mellis femore caput posuit. Sed ambulare nequebat, cibum nolebat. At medicae etiam speraverant stillationem insuper crisin debellaturam (immo vero duas post noctes in noscomio cum stillatione Floyd annos V laetos vixit).

O fallacem spem ! Die Lunae laborare debuimus. Mane atrum advolavit nuntium : morbus ingravescabat. A labore fugimus et in foro prope Moorgate iudicium ultimum exspectavimus. Telephonum sonuit ; erat Alma, quae cognoscere prognosin volebat. Olim nobis dixit se constituta Euripidis semper in fine diei proponere ut maius cum illo tempus degere posset. Optimi erant amici. Contristata'st nuntio, sed volebat nobis animos adflictos recreare. Medicamne ultimum dolores fugat.

Medicus nos ad septentrionalem convocavit. Iterum in conclave parvo Euripiden inter nos in lectulo tenebamus. Lachrumae non desinerunt, sicut ephemeridis paginam iam madidant. Horam nobis sivit medicus, cui nominis recordari nequeo sed benignissimus erat, anteaquam necessaria explicavit, dein pusilla momenta abiit ut pararet. Cum revenisset, syringa veneni in sinu, Euripiden dulciter in lodice involuimus, inter nos iterum posuimus. Nolebat obire, sed Atropos forfices expediverat. Ei dixi Zenonem exspectare, sescenties singultim amorem expressimus, caput eius basiavimus. Primum cum veneno pugnavit, sed anima mox evolavit. Cor sistere sentivi. Quam longe cum eo maneremus nescio.

In principio in perfugio animalium, alicubi Londinii meridiani, Zenonem et Euripiden invenimus. Prima familia illos dereliquerat. E domo in rudum tectum in hortis mirgaverunt. Sex menses miseros in tecto humido incolaverunt. Non erant fratres, sed inseparaibles, et nemo volebat parem adultorum felium atrorum, qui in domo manere deberent, adoptare. Nisi nos. Die adoptionis illis polliciti sumus nos numquam illos relicturos esse. Usque ad ultimam diem carissima monstra curavimus.



comment count unavailable comments


04 Sep 2026, 10h39
Denique Londinii imber. Neque multum nec longe pluit, sed Favonius flaminibus aquas coelestes assiduis impulsit. Visne, inquit Mel, sub divo stare ? Aio.

Sic nudis pedibus ex atrio properavimus ut abundantia Pluvii nos oblectaret.

comment count unavailable comments


« Story of my life »

18 Aug 2026, 10h03
In officina iuvenis, collega novus, cum mihi suo de vespere locutus esset, cum difficultatum amoris mentionem fecit. Phrasis trita narratiunculum conclusit, quam vix notavi. Paulo postea carmen in animo ortum'st ut per cerebrum volitaret. Id carmen, ubi primum in memoria, non facile decedit. Ita eum rogavi, nonne haec verba pronuntiasset. Verisimiliter, ait. Te igitur, inquam, culpo, quod carmen nunc mihi mentem obsedit. Cacchinavit, deinde versus carminis inprovisi cantavit. Cui, inquam, hoc carmen ? One Direction, ait ; quid exspectavisti ? Social Distortion.

https://youtu.be/W-TE_Ys4iwM?si=j472TtVSbYciM_XD

https://youtu.be/oh8zcbC_Dcw?si=PgMJ1E1EZ8s6vdqS

comment count unavailable comments


si eventa non exscriberam, omnium obliviscar...

02 Aug 2026, 09h53
De Lutetia quid dicam, quid dicendum sit nescio. Dilectissima mihi est urbium mundi, quo vereor me numquam incolare posse, quoniam amor difficultates cottidianas (et caniculum praecipue) supere esset inops. Sed in somniis sum obsessor thermopolii cuiusdam in ripa sinistra, adsiduus poëta, philologus vinolentus.

- - -

Mense Novembri iter fecimus. Ferrovia Eurostar ad Gare du nord, more nostro, vecti sumus ; deversorium haud procul aberat. Idem erat quo Mel manserat cum in conventiculum acroasin dedisset. Ubique ambulabamus. Nisi postero die semper autoraedas publicas et Métro evitavimus.

Diem apud medii aevi museum Cluny egimus, quod me mature ad lectionem antiqui operis francogallice scripti propulsit. Laete opus Christianae Pisanensis philosophicum in taberna musei inveni (et, lectione ante Kalendis Decembri confecta, statimque carmen Chistiani Troiani suscepi).

Postero die Eurostar moras passum'st, ut VIII horas insuper improviso haberemus. Itaque ferrovia hypogaeo ad museum artium asiaticarum Cernuschi vecti sumus. Apud Cluny ego Melli inscriptiones enodavi, tum Mel mihimet omnes explicebat. Custos, iuvenis gothicus, nos timide per exedras sequebatur. Si hac nocte in Vrbe etiam maneremus, de bonis tabernis nocturnis sciscitaremur.

Plerumque per viciniam Saint-Michel erravimus, cui deminutionem plorabamus. Quot librariae evanuerant ! Reliquas invisimus, praeda saccos implevimus. In subsolium quo nunc libri occulti celantur descendimus ; pedeplana nunc libellos turisticos habent. Iter longum ad taberna ludorum fecimus. Cum ad deversorium revenissemus, in via Sébastopol librariam Le Phénix, Melli dilectissimam, invisimus, ut Mel libros sericos emeret.

In Ripa Sinistra thesauros apud illos librarios sub divo (les bouquinistes) quaesivimus. Semper, ut antea dixi, in Lutetia opus diabolicum vel sathanicum indago. Et mox bellum codicem antiquum, Le Diable amoureux Iacobi Cazotte, repperimus. Si quis, inquit Mel, hunc librum apud bouquinista invenerit, debebit pro certo emere. Eheu ! spina eius erat diffisa ut lectio et percauta lenique codicem scinderet. Etsi lectionem novam in animo ante iter habebam, misellum libellum inibi reliquimus. Attamen liber mirificus, Abrégé de démonologie Iohannis Vaquié, secundo amne me consecutus est. Usque ad Institut de France ambulavimus, cui in libraria florilegium fabellarum horrificarum scriptricibus francogallicis compositarum, L'Étrange féminin, inveni. Vespere Camenae mihi de fabella exarenda susurrabant, etiamque susurrant. Sed de hac alias.

comment count unavailable comments



____________________________________
Compteur Journalier 6 7 (15/11/2026)